November 2007. Zaal 2 van filmtheater Images  stroomt vol, het licht dimt en enkele tellen later klinken de krachtige stemmen van vier vrouwen met alle vier andere achtergronden. Allen maken in eigen taal duidelijk dat zij het in Groningen te kwaad hadden. Te kwaad door falend overheidsbeleid en door het niet nakomen van internationale verdragen, waar de centrumgemeenten in Nederland een edele taak in hebben.

Het eerste exemplaar van mijn boek ‘Tegen grenzen’ werd aan Naïma Azough uitgereikt, die enkele weken daarop aan minister Hirsch Ballin vragen stelde over het thema. Daarna werd er een beleidswijziging voor de doelgroep ongedocumenteerde vrouwen en kinderen die te maken hebben (gehad) met huiselijk geweld toegezegd.

Het thema houdt me nog steeds bezig. Lees hier meer over een initiatief voor een kleinschalige opvang waar ik mee bezig ben.

Januari 2010. Ik start mijn eigen weblog en begin mijn weblog met bovenstaande terugblik: een belangrijk moment waarop ik voelde, wist en zag wat mogelijk was om het voor een bepaalde groep mensen beter te maken. Het is één van de drijfveren geweest om mijn lidmaatschap van GroenLinks een nieuwe wending te geven: die van kandidaat raadslid en tevens de start van dit weblog.

April 2011. Alsnog dient de kans zich aan om raadslid te worden voor GroenLinks! Het is de week waar veel over illegalen, migranten, een Iraniër op de Dam, Afghaanse schoolmeisjes en migranten op Lampedusa wordt geschreven en gesproken. ‘Te kwaad door falend (..)’ Het raakt me, als mens. Als raadslid ben ik benieuwd wat er op mijn pad komt en hoor graag van je! Naast raadslid ben ik werkzaam op het gebied van emancipatie en welzijn, als projectmedewerker bij het Steunpunt Huiselijk Geweld. En sinds januari 2011 ben ik voorzitter van de Stichting LGBT Groningen.