Jos

Wat een goed begin van de week, gelet op de zon. In huis laat het vooral zien dat er behoefte is aan een grote schoonmaak. Maar, net als met zoveel dingen, kan dat nog wel even wachten.

Dit ter inleiding op het nieuws dat er ergens in de wereld afgelopen zondagochtend vijfhonderdachtentwintig mensen met hakmessen zijn omgebracht. Het nieuws haalt bij ons de voorpagina’s en de headlines van het avondnieuws niet en sterker nog: wellicht halen we onze schouders erover op. In de krant krijgt het een plek: onderaan op pagina zes met de kop ‘Veel kinderen slachtoffer van slachtpartij in Nigeria’. Kinderen die op een afschuwelijke wijze zijn vermoord. Naast dit bericht een minstens twee keer zo grote advertentie voor vakanties, met de slogan ‘WEG = PECH’. Wanneer je er op zou gaan letten, zijn er tal van dit soort wrange toevalligheden aanwezig in de krant.

Het krantenartikel bracht me terug naar de film Hotel Rwanda, waar een gruwelijke volkerenmoord gepaard ging met een schouderophaling van de internationale gemeenschap: we namen er nauwelijks notie van dat in Rwanda in een periode van ongeveer honderd dagen tussen een half miljoen en één miljoen mensen werden vermoord.

In en om Jos, een stad in het midden van Nigeria waar de moorden zondag plaatsvonden, kwamen in 2001 meer dan duizend mensen om bij gelijkaardige rellen. In 2004 nog eens zevenhonderd, in 2008 ruim driehonderd en begin dit jaar nog eens ruim driehonderd. De escalaties nemen toe in de regio van Jos, die een lappendeken is aan bevolkingsgroepen. In andere delen van Nigeria is altijd één bevolkingsgroep dominant, maar in Jos komen die allemaal bij elkaar, wat zorgt voor tal van conflicten. Er is sprake van zet en tegenzet, van radicalisering en van een staat die zelf betrokken is.

‘Er spelen niet zozeer godsdienstige motieven, wel etnische verschillen en verschillende opvattingen over de lokale politiek’, zegt professor Koen Vlassenroot van de Vakgroep ‘Studie van de Derde Wereld’ aan de Universiteit Gent, ergens op internet. ‘Het is ook geen taalprobleem. Het gaat erom dat het islamitische volk niet kan deelnemen aan de verkiezingen maar wel een alsmaar belangrijker deel van de bevolking vertegenwoordigt. Maar omdat Nigeria zo corrupt is, is het erg belangrijk dat jouw partij aan de macht is. Want dat geeft economisch voordeel: de toegang tot grond en andere bronnen van rijkdom’.

De grote vraag blijft hoe het conflict op te lossen is. Ik verlang naar een televisieprogramma, primetime, waar deze vraag uitgebreid wordt uitgelicht, behandeld en besproken. Een programma die met name twintigers en dertigers aanspreekt middels reportages, discussies, debatten, enzovoorts. Niet alleen verdient een maatschappelijk probleem als dit een prominente plek, maar ook kan het ons gevoel van betrokkenheid vergroten en laten we het geen krantenberichtje zijn: ergens diep weggestopt in de krant.

Zo zijn er, ook op een zonnige dag als vandaag, wel degelijk zaken die niet kunnen wachten. Ik ga een programmavoorstel schrijven.


3 thoughts on “Jos

  1. Het gerumoer en gekrakeel rondom onze verkiezingen valt in het niet bij de gebeurtenissen in Jos.

    Democratie is een mooi iets, het reguleert meningsverschillen en nivelleert machtsverhoudingen op een vreedzame wijze.

    Dan te bedenken dat veel conflicten in Nigeria ook nog eens komen door de oliemaatschappijen.

    Juist in een gemengde gemeenschap als Jos zou een tolerantie op zijn plaats zijn.

    Er moet nog veel gebeuren!

  2. Zoals altijd weer dankbaar voor filmpjes van You Tube, waar ik zelf nog nooit iets heb gezocht. Maar inderdaad armoe van media’s kant om het altijd, zodra het om Jos gaat, op ‘grensgebied tussen moslims en christenen’ te gooien. Waar in de Sahel-regio van Senegal tot en met Kenia gaat het niét om strijd om het landgebruik: herders t.o. landbouwers. En daar helpt geen lieve democratische moederen aan. Al ver voor het jaar nul waren er ruzies en gevechten, al is het rondom Jos wel erg uit de ‘machete’ gelopen waardoor zoveel vrouwen en kinderen slachtoffer zijn geworden.
    Corruptie, olie, geld, straffeloosheid ook juist door politie: wat zijn we als internationale gemeenschap toch machteloos!!

  3. Beste Rob en Anje, dank voor jullie reacties!

    Er moet inderdaad nog veel gebeuren, waardoor het soms lijkt alsof de internationale gemeenschap machteloos lijkt. Hopelijk kunnen we over tien jaar vaststellen dat de druk die internationaal is uitgeoefend, de lobby die is gevoerd en de maatregelen die zijn genomen, effect hebben gehad.

    Let wel: er moet nog veel gebeuren, voor we dat waar kunnen nemen. Maar laten we in de tussentijd vooral doorgaan het op de agenda te plaatsen en houden!

    Kris

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s