Stem!

Ik was voor mijn werk eens bij de penitentiaire inrichting in Ter Apel. Net voor je daar aankomt, tref je aan je linkerhand het aanmeld- en uitzetcentrum Ter Apel. Een troosteloze omgeving met een hoge omheining eromheen. Daarachter zag ik spelende kinderen. Kinderen die soms uit de opvang worden gezet, samen met hun ouders. Bestemming onbekend. Defence for Children vindt dit ontoelaatbaar en diende in 2008 een klacht bij het Europees Comité voor Sociale Rechten in. Oud-staatssecretaris Albayrak noemde op 25 februari jl. in de uitzending van Pauw & Witteman dat zij dacht dat de klacht niet stand zou houden, want: onder haar bewind was al zoveel gebeurd en veranderd.

Toch worden kinderen nog steeds in de cel of op straat gezet. Vorig jaar werden honderzestig alleenstaande minderjarige asielzoekers in de cel gezet, maar volgens Albayrak is dat om deze kinderen tegen zichzelf te beschermen. In sommige gevallen klopt dat. Er zijn bijvoorbeeld Nigeriaanse meiden die onder invloed van voodoo naar Nederland komen en het als hun ‘roeping’ zien te prostitueren. Wanneer zij bijvoorbeeld door de politie daaruit worden gehaald, blijkt het ontzettend moeilijk hen in een vrijwillige opvang te plaatsen, omdat er een groot risico is dat zij terugkeren naar hun pooier of ronselaar. Er is behoefte aan meer gespecialiseerde Jeugdzorg om dit specifieke probleem op te pakken.

Volgens Albayrak is het echter ook ‘een feit dat mensen soms niet meewerken en dat op dat moment de verantwoordelijkheid stopt’. Akkoord, maar er is behoefte aan een oplossing voor dit probleem. Beleid maken, op bijvoorbeeld het niet meer op straat zetten van kinderen, kent een lange termijn horizon. Het is buitengewoon jammer dat een land bij het ondertekenen en ratificeren van een verdrag, zoals het Kinderrechtenverdrag uit 1989, niet in staat is gebleken alle bepalingen van dat verdrag om te zetten in beleid, om de rechten van welk kind dan ook te respecteren.

Leve het Kinderrechtenverdrag en leve de belangenorganisatie Defence for Children! Zij beiden maken het mogelijk om een stem te laten horen. En met succes (en met recht), want het Europees Comité Sociale Rechten heeft bepaald dat de Nederlandse overheid niet mag meewerken aan dakloosheid van kinderen. Dus ook al zijn de ouders uitgeprocedeerd, dan nog mag een gezin niet op straat worden gezet.

En nu? Wel, wees welkom in Nederland waar het Ministerie van Justitie pas over enkele maanden gaat bekijken of zij dit besluit kunnen omzetten in beleid. Overigens moet de rol van de gemeente niet worden vergeten, want waar veel verdragen zijn gedecentraliseerd vallen deze onder de verantwoordelijkheid van de gemeente.

Over ‘enkele maanden’ schrijven we ook opnieuw verkiezingen, waardoor de kans aanwezig is dat de stem slechts nog een echo is. Defence for Children zal dat niet laten gebeuren: steun ze daarom!


Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s