Brood en rozen

Honderd jaar geleden gingen vrouwen over de hele wereld de straat op om basisrechten op te eisen. Meer specifiek gingen honderd jaar geleden New-Yorkse textielarbeidsters in staking. Ze eisten ‘brood en rozen.’ Vandaag eren we al deze pioniers en vieren we een eeuw van tal van rechten die zijn bereikt. In 27 landen is het een officiële feestdag en heeft iedereen vrij en in ons land wordt maar weer eens benadrukt dat de promotiekans van vrouwen driemaal kleiner is dan van mannen.

Maar wat moet over honderd jaar de erfenis van vandaag zijn? Laat Huda Shaarawi een lichtend voorbeeld voor ons zijn. Zij organiseerde in 1919 een mars in Caïro, waarmee zij in verweer kwam tegen de Engelse kolonisator en meer rechten eistte voor vrouwen. Later stichtte zij de Egyptische Feministische Unie (FOE) en baarde ze opzien tijdens een internationale conferentie in 1923 waar zij onder grote belangstelling haar sluier afwierp. In haar land eisen vandaag 63 vrouwenorganisaties dat bij het herschrijven van de Egyptische grondwet tenminste één vrouw wordt betrokken.

Één Huda kan een wereld veranderen. Ze was voortrekker van de eerste feministische golf en schaarde duizenden achter zich. Femke Halsema pleitte enkele jaren geleden voor een hernieuwde, feministische solidariteit en mocht daar een golf uit voortkomen… count me in! ‘It might be ambitious – but if we don’t imagine it, we will never achieve it. Let us take our dreams and turn them into action; together, we will accomplish extraordinary things.’ – Michelle Gates vandaag in de Huffington Post.


One thought on “Brood en rozen

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s