Nog een geluk dat

Nog een geluk dat u en ik hier zijn geboren en niet ergens anders. Niet in Irak bijvoorbeeld. Laten we proberen ons geluk voor even opzij te zetten en ons voor te stellen hoe het had kunnen zijn. U, ik en onze kinderen achter gesloten deuren in een cel. Er staan hier enkele bedden, keurig opgemaakt. Deze ochtend wordt er op onze celdeur gebonkt. ‘Achter de celdeur klinken kinderstemmen. De jongens wrijven de slaap uit hun ogen, de meisjes hebben hun haar gekamd. Vandaag worden ze uitgezet.’ Wat moeten we vandaag met de woorden trots of eer, die ons normaal gesproken helpen doorstaan? We moeten kalm blijven en rustig. ‘Verzetten heeft geen zin’ spreken we elkaar toe. ‘Sommigen vragen 10.000 Euro voor hun terugreis. Dan zeggen wij: 6.000 Euro is ook mooi geld.’

‘Time to go to Bagdad.’ schreeuwt een zware mannenstem. We komen onze cel uit. En dan ‘staan daar drie jongetjes met hun gezicht naar de muur, armen gespreid, als in een politiefilm. Ze worden gefouilleerd.’ Je hoeft vandaag alleen maar te ‘zijn’, om gefouilleerd te worden. ‘Ze worden enkel uitgezet.’ We slaakten eerder deze week een zucht van opluchting toen Sahar na tien jaar een verblijfsvergunning kreeg, al kwam ze te laat voor onze dochters. ‘Het is de uiterste consequentie van het vreemdelingenbeleid.’ Een systeem waarbinnen iedereen zichzelf weet te verantwoorden. Een systeem waarbinnen mensen worden behandeld alsof ze een misdrijf hebben begaan. Een systeem waarbinnen we mensen toetsen aan, om met de minister van Integratie te spreken, ‘die nieuwe criteria die ik heb ontwikkeld (..) waar sprake is van die samenstel van factoren zoals ik u die net heb uitgelegd.’ Ze zijn de gevangen die onze vrijheid mogelijk maken.

Het vergt levenskunst en een oerinstinct om, eenmaal terug in Irak, te kunnen zwaaien naar de mensen die ons hebben gebracht. Rug recht, hoofd omhoog, zoals we dat hebben geleerd van onze ouders. ‘Ik vind het ook wel leuk om mijn oma weer te zien. (..) Groetjes!’ Deze groetjes dekken de holle en negatieve lading van de visie van ons kabinet op migratie en globalisering. In een wereld waar we ons niet afzijdig kunnen houden van vluchtelingenproblematiek en oorlogen, denk alleen al deze week aan de berichtgeving vanuit Lampedusa en Ivoorkust, missen we een positieve en gezamenlijke Europese visie. Nog een geluk dat u en ik hier zijn geboren en niet ergens anders…


One thought on “Nog een geluk dat

  1. Hier geboren:
    schaam ik mij voor al het onmenselijke leed dat wij als land verder weg in andere landen berokkenen,
    schaam ik mij voor al het onmenselijke leed dat wij anderen met elke afwijzing hier en daar berokkenen.
    Ja, jouw blog raakt mij en verwoord wat ik ook ik wil zeggen.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s