Het is zo gegaan dat ik hier ben

In Groningen wonen tientallen kinderen die meemaken wat Victoria Resajeva (14) ook dagelijks meemaakt. Niet als de rest zijn. Jezelf niet afvragen of je hier thuis hoort, want hier ben je thuis. Niet weten waarom jij wel moet wachten en je klasgenoot in het bankje naast je niet. Niet weten of de realiteit van hier mogen blijven, die je bij anderen soms aanschouwt, ooit de jouwe zal zijn.

Victoria vertelt dat het Kinderpardon haar laatste hoop is. Met het Kinderpardon wordt beoogd de uitvoering van het initiatiefwetsvoorstel van de Haagse fracties van de Partij van de Arbeid en ChristenUnie die voor kinderen als Victoria een verblijfsvergunning moet regelen. Om druk uit te oefenen en om van alle kanten de minister voor Immigratie, Integratie & Asiel te doordringen van het belang van het pardon worden door het hele land moties ingediend. Ook is er een petitie geïnitieerd die inmiddels door ruim honderdtwintigduizend mensen ondertekend (ter vergelijk: voor het indienen van een burgerinitiatief zijn veertigduizend handtekeningen nodig).

Vandaag heeft ook Groningen zich aangesloten bij de gemeenten waar de motie Kinderpardon inmiddels is aangenomen, want ‘we hebben lang genoeg gewacht’. Een kleine kiezel, maar tezamen met alle initiatieven een grindpad naar een structurele oplossing.


Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s