Over zelfdoding #NRC

‘Although he lived in a capital city with nearly one million people in his proximity, it seemed he chose to have contact with people merely from a distance, in a non-physical reality. Or was it a choice?’ Kunstenares Mieke van de Voort schreef deze zinnen bij een foto die ze in 2007 maakte. Ruim een jaar geleden schreef ik een blog over haar. Enkele weken daarvoor had ze haar leven beëindigd. En die ochtend las ik in de krant over de levenseindekliniek waar Nederland klaar voor zou zijn.

Vandaag schrijft Hassan Bahara in zijn column voor NRC Handelsblad over de motie ‘stille problematiek’ die ik vorige week namens GroenLinks heb  ingediend. De motie is bedoeld om zicht te krijgen op mensen die in Groningen wonen en te maken hebben met ernstige eenzaamheid. Kunnen we het isolement waarin zij leven verkleinen? En ik wil graag weten waarom meer mensen in Groningen zelfmoord plegen dan in andere vergelijkbare steden. Is dit een significant verschil? En wat kunnen we doen aan preventie en binnen de hulpverlening? Twee beweringen in de column van Hassan Bahara zijn (uiteraard) niet de mijne. Ik ben niet van mening dat Groningers zwaarder op de hand, stugger of meer ingetogen zijn; zoals Driek van Wissen ooit eens zei. En ook geloof ik niet dat mijn jeugdherinnering symbool staat voor ‘een gesloten gemeenschap’ en dat in een dergelijke gemeenschap vaker suïcide wordt gepleegd.

Waar ik me wel zorgen over maak is de groep mensen die het de komende jaren alleen maar moeilijker gaat krijgen en waarvan het Trimbos in 2008 aangeeft dat zij vaker suïcide plegen: mensen met vaak geen betaalde baan, een laag inkomen en doorgaans wonend in een grote stad. Zij hebben vaker negatieve levensgebeurtenissen meegemaakt, zijn emotioneel instabieler, ervaren minder sociale steun dan anderen en hebben vaker in de periode eraan voorafgaand last gehad van stemmings-, alcohol- en angststoornissen. Onder meer de invoering van de eigen bijdrage voor psychische hulp creëert een drempel die ze er gewoonweg niet bij kunnen hebben.

Januari 2010 schreef ik dat het tijd is voor een zorgvuldig politiek en maatschappelijk debat over bijvoorbeeld hulp bij zelfdoding voor mensen met een voltooid leven, die lijden aan onomkeerbaar verlies van menselijke waardigheid. Het debat is gaande en voor mij is het van belang dat hulpverleners en organisaties weten wat ze moeten doen wanneer ze met mensen te maken krijgen die eenzaam zijn of aangeven na te denken over zelfmoord. Dat dit moeilijk is, je verlegen maakt of confronteert met je normen en waarden; kan ik me voorstellen, maar het moet geenszins een belemmering vormen de persoon die eenzaam is of aangeeft niet verder te willen leven te ondersteunen.

En wie weet: draagt onze motie bij aan het debat. Al word ik dan wel graag goed gequote ;-)


2 thoughts on “Over zelfdoding #NRC

  1. Beste Kris, uit onderzoek is al veel bekend over de risicofactoren voor suicide. Het is inderdaad belangrijk na te gaan in welke mate en bij wie deze risicofactoren in Groningen voorkomen, om vervolgens gericht aan preventie te kunnen doen. Een belangrijke bijdrage aan preventie is het tijdig signaleren door iedereen die daar beroepsmatig of persoonlijk mee te maken kan krijgen. Zoals huisartsen, politie, thuiszorg, kerken enzovoorts. Bij tijdig signaleren hoort ook het op een goede manier reageren, en eventueel verwijzen naar een persoon of organisatie voor verdere hulp. Lentis draagt daar met haar deskundigheid aan bij, samen met anderen in de stad. Bijvoorbeeld via het lokale gezondheidsbeleid. Tot slot: in de column van Hassan Bahara staat een feitelijke onjuistheid. Namelijk dat de ggz (lees: lentis) het onderzoek zal gaan uitvoeren. Dat is niet zo en heb ik ook niet gezegd.

    Vriendelijke groet, Gerke Terpstra, Lentis

  2. Ha Gerke,

    Dank voor je reactie. Ik heb Hassan laten weten nog met jou contact te zoeken, omdat ik de column een ietwat verkeerd beeld vond geven. Met name doet de column vermoeden dat ik tal van aannames heb over zelfdoding en over de situatie in Groningen; en dat is allerminst het geval.
    Ik kan me wat dat betreft helemaal vinden in jouw woorden: gericht werken aan preventie en tijdig signaleren. Dat heb ik bijvoorbeeld ook genoemd bij RTV Noord. Dat deskundigheid van onder meer Lentis daarin van groot belang is lijkt me evident.

    We wachten het onderzoek af; het is voor ons in ieder geval een leidraad om (eventueel nog maar eens) het belang van preventie en vroegsignalering te benadrukken.

    Dank, vriendelijke groeten,
    Kris

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s