Pardon. Maar wat een gezeik.

Yasin Layeb (29) wil een nieuw paspoort. ‘Dat kan zomaar niet,’ aldus een gemeenteambtenaar. Zijn oude ligt nog thuis. In Algiers. In de stad waar hij als kleine jongen wakker werd, naar buiten rende en uitkeek over de diepblauwe zee. Ik leer Yasin enkele maanden geleden kennen. Hij belt me op, omdat hij zich onrecht voelt aangedaan. Hij leeft in een gevangenis zonder tralies, vertelt hij me bij een kop koffie in de Coffee Company. Ruim twaalf jaar woont hij in Nederland, waarvan het laatste jaar in Groningen. Na jaren van onzekerheid is er ook voor hem rust: het generaal pardon zorgt ervoor dat hij hier mag blijven wonen. Altijd. Tot in 2011 voor de groep pardonners een nieuwe voorwaarde gaat gelden: wil je het Nederlanderschap verkrijgen, dan moet je een geboorteakte en een paspoort overhandigen. Met dank aan de gedoogconstructie die ons land een aantal jaren in z’n greep houdt, wordt het plots voor duizenden onmogelijk gemaakt ooit nog ‘één van ons’ te worden. Zij beschikken simpelweg niet over de documenten; kunnen niet terug naar het land waar ze zijn geboren omdat het er te gevaarlijk is en krijgen te maken met autoriteiten die niet mee willen werken.

Kris en Yasin starten www.nederlanderschapvoorpardonners.petities.nl
Kris van der Veen en Yasin Layeb, via http://www.nederlanderschapvoorpardonners.petities.nl

Iemand vroeg me waarom Yasin naar Nederland is gevlucht. En hoe het met zijn inkomen zit. ‘Alsof mij dat wat aangaat,’ antwoord ik. Maar het is precies wat het gevolg is: we plaatsen opnieuw een vraagteken achter al deze mensen. Horen ze hier wel en bedonderen ze de boel niet? Als iemand de boel bedondert, zijn wij het wel. Wij, Nederlanders. ‘U mag hier altijd blijven wonen, maar zult nooit één van ons worden,’ is onze boodschap. ‘Toon eerst maar ’s aan dat u écht ergens anders bent geboren.’ Wat een gezeik. Pardon, maar wat een gezeik.

Voor alle kinderen die onder het Kinderpardon vielen gaat straks dezelfde – voor velen – onmogelijke eis gelden. We moeten het mogelijk maken dat ook zij niet alleen door de vingers worden gekeken, maar dat ze volwaardig worden opgenomen. Gelijkwaardig aan ons. Yasin en ik besluiten dat we iets moeten doen. Omdat de landelijke politiek graag vragen stelt nadat er in de media ergens ophef over is ontstaan, besluiten we actief die media op te zoeken. Zo siert vandaag een prachtig artikel van Maaike Borst het Dagblad van het Noorden. Om iedereen een stem te geven maken we vervolgens een eenvoudige petitie: nederlanderschapvoorpardonners.petities.nl. We willen het mogelijk maken. Jij toch ook?

Tips of informatie? Mail of bel me dan. Hou het vervolg in de gaten via groningen.groenlinks.nl/pardon.


One thought on “Pardon. Maar wat een gezeik.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s