Het Groninger Actieplan Ongedocumenteerden

Ik kocht laatst een fles wijn bij de Jumbo. Het meisje bij de kassa vroeg me om mijn legitimatiebewijs. Ik wist niet of ik ’t goed hoorde, maar het bleek toch waar te zijn. ‘Ik ben 33!’ zei ik. Ik liet mijn rijbewijs zien en, omdat ik inmiddels de leeftijd heb bereikt dat ik dit enkel nog als compliment kan zien, bedankte ik haar.

Voor sommige mensen in onze stad is dat dus onmogelijk. Zij kunnen zich niet legitimeren. Zijn ongedocumenteerd. Of ‘illegaal’, zo u wilt. Mensen die in de rafelrand van onze samenleving een bestaan proberen op te bouwen. U kent ze en komt ze tegen. Ze leveren gelijkwaardig als u en ik een bijdrage aan onze samenleving, maar hebben weinig om zelfvertrouwen aan te ontlenen. Sterker nog. Gestoeld op iedere vorm van angst en wantrouwen, beschouwen we hun bestaan als strafbaar. Hoe heeft het zover kunnen komen?

Geen heet verkiezingsonderwerp, behalve wanneer het de voor of tegenstem is. En in de tussentijd heeft het meisje dat hier al tien jaar in Groningen rondloopt, daar bar weinig aan. Terwijl zij zo goedkoop mogelijk haar medicijnen moet kunnen verkrijgen en zich beschermd moet voelen door autoriteiten als de politie en de gemeente, wanneer zij gevaar loopt. Ook verdient zij in onze stad een dak boven haar hoofd en iemand aan haar zijde die haar helpt en van goede informatie voorziet. Om terug te keren, en – wanneer dat niet kan – hoe ze dan zo goed mogelijk hier wél een bestaan kan opbouwen.

Daar moeten we ons kei-hard voor blijven inzetten. Waar het Rijk nalaat te zorgen voor goede opvangmogelijkheden voor ongedocumenteerden, zoals uitgeprocedeerde asielzoekers, betekent dat niet dat we in Groningen weg kunnen kijken. Integendeel. We hebben een plicht die voortvloeit uit de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens. Die zegt: actie.

En die actie zou zo maar eens Het Groninger Actieplan Ongedocumenteerden (klik op de titel om het plan te downloaden) kunnen zijn, met een achttal speerpunten:

  1. Volledig en sluitend in de regio.
  2. Investeren en experimenteren.
  3. Structureel.
  4. Integraal.
  5. Bed. Bad. Brood. 
  6. Veilig aangifte.
  7. En nu: Onderwijs. 
  8. Zichtbaarheid.

Deze speerpunten zijn een aanzet voor een gemeentelijk actieplan, waarbij over de grenzen van de gemeente Groningen wordt gekeken. Met als doel: zichtbaar, proactief en doelgericht. De problematiek van ongedocumenteerden raakt een klein percentage mensen; heel diep. Een onafhankelijke commissie zou moeten  toezien op naleving van een dergelijk actieplan. Op die manier kunnen hiaten, perverse prikkels en tegenstrijdige belangen worden geconstateerd en aangepakt. Nodig om te kunnen werken aan: perspectief.

Het Groninger Actieplan Ongedocumenteerden

[KADER]
In Groningen wordt er in woord en daad al veel voor groepen asielzoekers en andere vreemdelingen wordt gedaan. Met GroenLinks hebben we de afgelopen jaren onder meer voortdurend kwesties als naturalisatie voor generaal pardonners en het kinderpardon geagendeerd. Ook schreven we een uitgebreide asiel- en vluchtelingennotitie en brachten we werkbezoeken, aan onder meer Ter Apel. Daarmee bepleitten we om de noodopvang toegankelijk te houden voor gezinnen met kinderen. Ook hebben we er altijd voor gewaakt dat deze groep ook een beroep kan doen op medische en psychische zorg. En in verschillende persoonlijke situaties zoeken we naar lokale hulp, agendering of landelijke steun en support, waarbij we vaak de Tweede Kamerfractie inschakelen, maar soms ook Vluchtelingenwerk. 
Het gemeentebestuur heeft zich op verschillende manieren, onder andere door een ferme opstelling tegen strafbaarstelling van illegaliteit. Het don’t ask, don’t tell beleid heeft ervoor gezorgd dat de afgelopen jaren kwetsbare vluchtelingen zijn opgevangen en noodzakelijke hulp hebben gekregen, zonder dat de confrontatie met het Rijk werd aangegaan.
Maar kan meer zichtbaarder, proactief en doelgericht: juist nu de gemeente meer verantwoordelijkheden krijgt om de zorg aan Stadjers goed te regelen. De gemeente heeft al de zorgplicht om kwetsbare, uitgeprocedeerde asielzoekers te helpen een opvang te bieden. Uitspraken van de Centrale Raad van Beroep zeggen ook dat kwetsbare personen een vangnet moet worden geboden en dat de gemeente dat ook daadwerkelijk moet gaan organiseren. De decentralisaties bieden kansen om dat nu eens proactief en doelgericht te organiseren. Proactief beleid zorgt ervoor dat de zorgplicht niet telkens opnieuw door advocaten bij de rechter moet worden bevochten, maar dat deze is ingebed in een gemeentelijk juridisch kader.

3 thoughts on “Het Groninger Actieplan Ongedocumenteerden

  1. De vluchtelingen in de parkeergarage bij mij om de hoek geven veel tumult.
    Maar een echte oplossing wordt deze mensen nog steeds niet geboden.
    In triest hoe wij neemt mensen omgaan.
    Bezorgde groet,

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s